Psy rasy owczarek staroangielski

TEMPERAMENT: przyjazny, wierny, z dobrym charakterem; inteligentny i wesoły. Łatwo przystosowuje się do życia w mieszkaniu.
PIELĘGNACJA: obfita szata wymaga częstego wyczesywania i kąpieli; podszerstek należy delikatnie wyczesywać.

"Bobtail należy do kudłatych psów pasterskich. Wraz z wyginięciem wilków w Anglii zmieniła się funkcja tego potężnego, obrończego psa pasterskiego - stał się on psem zaganiającym bydło. Kiedy bydło z dalekiej północy Szkocji zaczęto transportować na rynki londyńskie koleją żelazną, jego rola znacznie się zmniejszyła, ale rozwijająca się wówczas hodowla psów rasowych uratowała tę rasę przed wyginięciem. Hodowcy psów wystawowych rozczochranego, kudłatego psa pasterskiego zmienili w ufryzowaną psią piękność, która na całym świecie stała się modnym symbolem reklamowym. Niestety ten przesłodzony obrazek nie pasował nigdy do owego potężnego, odpornego i odważnego psa. Potrzebuje on konsekwentnego postępowania, ale również uczucia, zrozumienia i bliskiego kontaktu z ludźmi. Pies ten jest wesołym towarzyszem, przyjaznym obrońcą dzieci, czujnym bez oznak agresywności. Żywy i bardzo inteligentny, bywa także bardzo samowolny. Ze względu na swoją silną osobowość i szatę wymagającą pracochłonnej pielęgnacji pies ten nie powinien być obiektem nieprzemyślanego zakupu." Opis ten pochodzi z książki Evy-Marii Kramer - Rasy psów

Kolega Jacek, który zamieścił tutaj opis owczarka staroangielskiego chyba nigdy nie miał psa tej rasy, ponieważ w swoim opisie napisał: "Tylko dla osób wysportowanych, nie jest typem kanapowca. Pielęgnacja sierści bardzo pracochłonna: wymaga codziennego czesania, należy ją chronić przed woda, bo długo schnie."
Jest to nieprawda i właśnie przez takie niekompetentne opisy ludzie nie chcą tych wspaniałych, inteligentnych i rodzinnych psów. Wszystkie bobtaile, które znam - łącznie z moim, który jest bardzo energiczny jak na tę rasę - całe dnie przesypiają i wystarcza im jeden dłuższy spacer dziennie, na którym chętnie sobie pobiegają np. za kijem rzucanym przez właściciela. Jeżeli spuści się je ze smyczy, to nie uciekają i nie biegają po całym parku jak inne psy i niezbyt chętnie bawią się z innymi psami, tylko pozostają w pobliżu właścicieli aby cały czas mieć ich na oku (pilnowanie stada).
Psy tej rasy czesze się co 10-14 dni, jak by ktoś czesał je codziennie to by wyrwał im całą sieść. Codzienne czesanie jest wręcz zabronione. Większość stron hodowców bobtaili ma też zakładkę o pielęgnacji, więc można tam poczytać na ten temat. Pozdrawiam i zachęcam do tej rasy, bo jest to naprawdę wspaniały towarzysz.

Owczarek staroangielski to bardzo efektowny i piękny pies. Przyjacielski zarówno w stosunku do ludzi jak i zwierząt. Najczęściej wybiera jednego właściciela jednak z natury kocha cały świat. Wylewny, opiekuńczy. Niejednokrotnie opisywany jako niańka do dzieci- niezwykle cierpliwy. Lubi ruch i zabawę, chętnie się uczy ale trzeba go czymś zainteresować. Jest to pies dość uparty (co często i mylnie jest brane jako niechęć do nauki oraz niski iloraz inteligencji) lecz konsekwencją a jednocześnie łagodnym podejściem do psa mozemy osiągnąć bardzo dobre rezultaty w wychowaniu go na dobrego i nieuciążliwego przyjaciela na najbliższe (ok.) 12 lat. Ze względu na swój miły, pozbawiony agresji charakter może być polecany nawet dla niezbyt doświadczonych osób. Źle wychowany co najwyżej będzie ciągnął na smyczy i bez pardonu wpakuje się do łóżka, jednym słowem to on będzie dyktował warunki. Żywienie bobtaila też nie nastręcza zbyt dużo kłopotów gdyż jako pies pasterski nie jest zbyt wymagający ani wybredny. Dobra, kompletnie zbilansowana karma, od czsu do czasu dobrej jakości mięso powinno w zupełności zadowolić zapotrzebowanie pokarmowe bobtaila.